25 มิ.ย. 53 กับคุณครูนิลคนเดิม
วันนี้เป็นวันซ้อม ไมได้ถ่ายรูปหมู่ รอบนี้เลยไปถ่ายกันที่คณะครุศาสตร์
เป็นครั้งแรกที่ได้ไปถ่ายรูปบัณฑิตในจุฬาฯ อีกฝั่งหนึ่ง (ไม่รวมวันนอกรอบนะ)
มารอบนี้ ครูนิลของเราลั้ลลาเต็มที่ มาถ่ายรูปกันแต่เช้า เห็นอากงอาม่ากำลังรำพัด
ก็เลยจะขอรำด้วย ไม่มีพัด แค่ทำท่าถือพัดรำก็พอ

มาเช้าขนาดนี้ ครูนิลไม่ได้มาคนเดียว ยังพาครูเกรซมาด้วย
ก็เลยได้ถ่ายรูปคู่กันนิดหน่อย ก่อนที่ช่างภาพของครูเกรซจะมา

เราเดินกันไปเรื่อยๆ หามุมถ่ายรูปสนุกสนาน

แดดตอนสายๆ แบบนี้มันร้อนนะ แต่ก็สวยเหลือเกิน

สายขึ้นอีกนิด แดดก็ทะลุลงมาแบบที่เห็นนี่แหละ

ยังกะขบวนการ Powerpuff Girl

แล้วครึ่งเช้าที่เราไปถ่ายรูปกันหมดลง ครูนิลเข้าไปซ้อมช่วงบ่าย
แล้วก็แยกย้ายกันกลับ

ต่อมาวันที่ 26 มิ.ย. 53
กับ “น้องมด” บัณฑิตที่รู้จักกันมาตั้งแต่น้องเรียนปี 2

น้องมดเพื่อนเยอะมาก เดินไปไหนก็เจอแต่เพื่อน
ไม่ค่อยได้ถ่ายเดี่ยวๆ กันเท่าไหร่เลย

และด้วยความที่เพื่อนเยอะมาก ก็เลยเป็นบัณฑิตที่ผมถ่ายรูปได้จำนวนเยอะที่สุดเท่าที่เคยถ่ายมา

อยากถ่ายน้องมดกับตึกนี้มากๆ มีมุมสวยๆ เยอะแยะไปหมด
แต่น้องมดต้องคอยรับญาติ รับเพื่อนที่เยอะจริงๆ
แต่ยังไม่ใช่คนที่เพื่อนและญาติเยอะที่สุดเท่าที่เคยถ่ายมา
(สถิตินี้ต้องยกให้น้องติ๊บ บัณฑิต AU)

บางทีก็แอบถ่ายตอนมดกับเพื่อนกำลังถ่ายรูปกับช่างภาพคนอื่นบ้าง
จะบอกว่า วันนั้นน้องมดสวยจริงๆ นะ ช่างแต่งหน้าแต่งมาแบบเนียนมาก
มีเพื่อนมดบอกว่า ช่างแต่งหน้าแต่งมาดูเหมือนแต่งเยอะ แต่ธรรมชาติมากๆ เลย
ผมก็ชอบมากเลยนะ แต่งหน้ามาแบบนี้

ถ่ายระหว่างรอเพื่อนที่กำลังโทรมาถามว่าอยู่ที่ไหน

หมดไปอีก 1 วันที่ถ่ายรูปแบบมีความสุขมากๆ ถ่ายสนุกมากๆ
ไว้คงต้องให้คู่หูตัวโตให้ถ่ายเดี่ยวน้องมดวันจริงเผื่อด้วย เพราะทางนี้แทบไม่มีเลย

วันที่ 27 มิ.ย. 53 ... น้องบอล บัณฑิตชายคนแรกของปีนี้
ไม่ได้ถ่ายรูปบัณฑิตชายมาครึ่งปีกว่าแล้ว
ไม่ใช่ว่าเลือกถ่ายนะ แต่ส่วนมากที่ติดต่อจะเป็นบัณฑิตสาวๆ ซะมากกว่า

บอล เป็นน้องชายของน้องเป้ บัณฑิตจากรั้วจามจุรีที่ผมเคยไปถ่ายรูปให้เมื่อ 3 ปีก่อน
พี่สาวก็เลยติดต่อมาให้ไปถ่ายให้น้องชาย ก็เลยได้เจอกับครอบครัวที่น่ารักบ้านนี้อีกครั้ง

มันเป็นความรู้สึกที่ดีนะ ที่เวลาไปถ่ายรูปให้ใคร แล้วเขาอยากให้เราไปถ่ายคนที่เขารักอีก
สำหรับผม การถ่ายรูปคือการบันทึกความทรงจำดีๆ ให้กับตัวเอง และคนอื่นที่เราไปถ่ายให้
ถ้าเขาจำรูปของผมได้ จำได้ว่าผมเป็นคนถ่าย แค่นี้เราก็รู้สึกดีมากๆ แล้ว
เพราะทุกครั้งที่เขาคิดถึงความทรงจำดีๆ ในวันนั้น เขาจะหยิบรูปที่ผมถ่ายขึ้นมาดู
และทุกครั้งที่เขาหยิบขึ้นมา เขาก็จะจำได้ว่า พี่โบคนนี้เป็นคนถ่ายรูปเหล่านั้นให้
ฟังดูดีเนอะ

บอลเป็นหนุ่มเงียบๆ เหมือนจะนิ่งในบางครั้ง ออกแนวเรียบร้อยนิดๆ ว่างั้นเถอะ
(นี่คือเจอกันวันเดียวนะ ตัวจริงเป็นอย่างไรต้องลองไปรู้จักให้มากขึ้นอีกที อิอิ)

กับเพื่อนๆ โขยงใหญ่ แต่ยังไม่ทั้งหมดนะ
บอลก็เพื่อนเยอะเหมือนกัน แต่ไม่เยอะเท่ามด

มุมมหาชนของชาวคณะนี้เขาล่ะ

ส่งท้าย 3 วันต่อมาด้วยรูปนี้นะครับ
อยากถ่ายมานานแล้วมุมนี้ แต่จะถ่ายบัณฑิตหญิงก็ยังไงๆ อยู่
เพิ่งมาได้ถ่ายก็บัณฑิตชายนี่แหละ
Walking in the air กันเลย

ช่วงนี้ก็เลยมานั่งปั่นรูปส่งงานน้องๆ ทั้งหลายอย่างสนุกสนาน
รอก่อนนะ ของดีต้องใจเย็นๆ
Congratulations นะ น้องๆ ทุกคน