Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
358= CU2010 : 3 วันต่อมา
357= CU2010 : 2 วันแรก
356= หนีร้อน
355= 7 วันหรรษา
354= AU ตกสำรวจ
353= ตะวันแดงสาดแสงเดือน
352= งานช่วย
351= วัดเทพธิดา - ราชดำเนิน
350= 6 วันหรรษา : ครึ่งหลัง
349= ท่าช้าง - วัดสุทัศน์
348= Golf - Boy
347= TU 2009 : วันจริงแล้วสินะ
346= TU 2009 : 2.8-4
345= A Journey of Mine
344= 18.30
343= LX3 in Studio
342 = แลใต้
341= A Memory Of Her
340= ไปช่วยงานมา
339= First Trip with Lumix LX3
338= Good Job
337= Chocolate Adventure
336= Som-O

 
 
Favourites Diary
 
   
 



 

355= 7 วันหรรษา
23:03:53
... 7 วันหรรษา ...

ถ้าภาพล้นจอ กด F11
เพื่อขยายเป็น Full Screen Mode

การเดินทาง 3,000 กว่ากิโลเมตรภายใน 7 วัน
เป็น 7 วันที่อยู่แต่กับรถตู้
เส้นทางยาวไกลที่ผ่านมาก็คือ
กทม. – อยุธยา – นครศรีธรรมราช – สงขลา – กัวลาลัมเปอร์ – สงขลา – ประจวบ – กทม. – เพชรบูรณ์ – กทม.
ไม่คิดว่า 7 วันที่ผ่านมา จะไปได้เยอะขนาดนี้
แต่ก็ไปมาจนได้ ... ดูเหมือนชีวิตผมจะมีแต่การเดินทาง
รอบนี้ ผมผ่านมาทั้ง ภูเขา ทะเล ตึกสูง เมือง ชนบท ฯลฯ
ไม่น่าเชื่ออีกเช่นกันว่า แค่ 7 วันจะได้พบเห็นสิ่งที่แตกต่างกันมากมายขนาดนี้

ครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน เคยไปมาประมาณนี้ 5 วัน
กทม. – ชลบุรี – กทม. – นครนายก – กทม.

และอีกครั้งหนึ่งเมื่อปีก่อน อีก 6 วัน
กทม. – เชียงใหม่ – กทม. – อุดรธานี – หนองคาย – เวียงจัน – หนองคาย – อุดรธานี – กทม.

มีความสุขทุกครั้งที่ได้เดินทางแบบนี้
ถ่ายรูปงานบ้าง เที่ยวเล่นเองบ้าง
ได้พบเจอสภาพชีวิต สังคมหลากหลาย
ยังคงยืนยันคำเดิมว่า การเดินทางนั้น ไม่ใช่มีเพียงจุดหมายที่สำคัญ
เส้นทางระหว่างนั้นก็สำคัญและมีคุณค่าไม่แพ้กัน

การได้พบเจอสิ่งต่างๆ ในสถานที่ต่างๆ ไม่ว่าจะใกล้หรือไกลแค่ไหน
สิ่งที่ได้รับกลับมาก็คือความคิดกระจุกหนึ่ง จากสิ่งต่างๆ ที่ได้พบเจอ
ไม่รู้ทำไม เวลาได้เห็นสิ่งเหล่านั้น ได้คิดต่อยอดจากเรื่องราวที่เห็นนั้น
มันทำให้ผมมีความสุขมากขึ้นเรื่อยๆ
มีความสุขกับตัวเอง กับสิ่งรอบข้างที่พบเจออยู่เสมอทุกวี่วัน

7 วันมานี้ ผมพบเจอตั้งแต่วิถีชีวิตชาวบ้านที่มีความสุขในดินแดนธรรมะ
ปีนเขาขึ้นไปใส่บาตรวันพระที่วัด
บ่อนการพนันร้อยแปด
อาคารสูงบนภูเขาสูง
วิถีชีวิตคนเมืองในอีกประเทศหนึ่งที่แตกต่างกับบ้านเราเมืองเรา

และนี่คือความสุขที่ผมได้รับจากการเดินทางทุกๆ ครั้ง
โดยเฉพาะครั้งนี้
7 วันนี้ เป็น 7 วันที่มีค่ากับผมมากๆ
ไม่เคยตื่นเช้าติดต่อกัน ก็ได้ตื่น
แถมได้ปีนเขาไปใส่บาตรตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น
ใส่บาตรเสร็จ อาหารที่พระรับไว้แต่ฉันไม่หมด
ก็กลายเป็นอาหารเช้าที่ได้กินร่วมกับชาวบ้านแถวนั้น
กับข้าวแสนธรรมดาที่แสนอร่อย ผมไม่ได้อิ่มข้าวเหล่านั้น
แต่ผมอิ่มรอยยิ้มของชาวบ้านแถวนั้น
อิ่มเพราะเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้น ที่พบเจอใน 7 วันที่ผ่านมานี้
... 17 – 23 มีนาคม 2553 …
นี่คือ 7 วันหรรษาของผม

355 7 วันหรรษา

355 7 วันหรรษา

355 7 วันหรรษา

355 7 วันหรรษา

355 7 วันหรรษา

355 7 วันหรรษา

355 7 วันหรรษา

355 7 วันหรรษา

355 7 วันหรรษา

355 7 วันหรรษา


 

355 7 วันหรรษา
Finding etaBO
… On The Way Of Light …

 

     Share

<< 354= AU ตกสำรวจ356= หนีร้อน >>

Posted on Tue 30 Mar 2010 2:30


อยากตื่นมาใส่บาตรขื้นมาทันที
แต่ไม่ใช่ที่ กทม บรรยากาศมันไม่ได้

เจอกับชีวิตในเมืองหลวงแล้วมาดูภาพแล้วดีจัง ได้ผ่อนคลายไปแป๊บนึง
dukdik   
Tue 30 Mar 2010 2:49 [1]



 
 
The best template from http://www.oblog.cn